قۆڕینەکانی هەڵبژاردن

قۆڕینەکانی هەڵبژاردن

ئاژاوەیە ھاوارە ھەرا و ھوریایە فیکە و چەقەنە دووزەلەیە زوڕنایە پرسیم ئەرێ خەڵکینە چ ڕووی داوە؟ وتیان: کورد گوایە لە دۆخی ھەڵبژاردن دایە! ————————————————— فەرمووم: “گەلێ پیرۆزە! چ ھەڵدەبژێرن؟ بەزیاد بێ لە خوا، دیارە بەکەیفن! تێرن!” وتیان: “بەڵێ تێر و تەسەلی وەعدی درۆین! قەیناکە! مەلا دەمێکە پێمان فێرن”! ———————————————— ھەر چی چەپەڵ و جاش و گەڕۆڵ و پیسە، مل حیز و قزە و چاولەدەس و موخلیسە، “ئیحرازی سەڵاحییەت”ی زۆر ئاسانە.

سەنتەر و عەنتەر؟

سەنتەر و عەنتەر؟

سەنتەر و عەنتەر؟   کاکە نەجمە- “دین” بووە بۆ کیک و ساندیس داینەوان زۆری تێفکریوە، گانیشی لەبیرکردوە شەوان هێند “کەریم”ە، “میم” و “یا”ی بەخشی و “کەر”ێکی مایەوە بۆ جەمێ ئالیکی تەڕ، خۆی خستە سەر قۆرت و گەوان جاشکی ئەو ناوەی لە خۆی هاڵاندووە و فەرموویەتی: “خۆ شوکور باشن، ئەگەرچی نەختێ بێ جلک و کەوان حاجی قەولی داوە؛ – یەک جایی بەرامان باز کونی- دیارە کەرگەل تێر دەکا، ئەم ئاخوڕە تازەی.

“کەرەکە و ئەسپەکە”

“کەرەکە و ئەسپەکە”

لە سەر گزرەی بەتامی مێرگی دێبەر لە حاند ئەسپێ لە خۆی بایی ببوو کەر بە خەونیش خوانی وا خۆشی نەدیبوو لەوەڕ خۆش بوو زەمەندی دێ سەرانسەر زەڕی و لووشکی وەشاند و روو بە ئەسپێ گوتی؛ چێرەم گەلێک خۆشە، دەچەسپێ بەڵام بریا نەبای لێرە، زیادی لە من بوویە گەنە و کەلمێش و ئەسپێ لەوەڕگەی سازگار ماڵی کەرە و بەس چ کارەی لێرەکانە، کاری تۆ چەس؟ رەسەن نایخوا لە ئێرە، کاکەلێی خۆم.

“پڕاید”

“پڕاید”

لە فارسی وەرگیراوە، دەسکاری کراوە و گەلێک بەیتیشی خراوەتەسەر. “پڕاید” باشترین ماشێنی ئێرانی پڕاید! گەرچی زۆر جاران بەڵای گیانی پڕاید! تەنگە باریک و بەژن رێک و لەبار سووکەڕەوتی، خۆشبەزی، جوانی پڕاید! دێی و رادەبری بە لەنجە و لارەوە جێگرێکی باشی پەیکانی پڕاید! زۆر پتەو دیاری، بە نەڕڕە و هەیبەتت هەر دەڵێی تانگی و لە مەیدانی پڕاید! هەڵدەسووڕێ هێندە خۆش فەرمانەکەت پێم ئەتۆ مێوی و لە دەستانی پڕاید! ناگەنە تۆزت “سەمەند”.

رەخنەی ئەدەبیی چەتۆ

رەخنەی ئەدەبیی چەتۆ

گوڵی بابوونە: سڵاو چۆنی؟ ئەوە بۆ ئەم ئەدەم وەرناگری؟ چەتۆ: سڵاو بوورە، دەکرێ خۆت بناسێنی؟ گوڵی بابوونە: تۆ ئەدەکەم وەربگرە. چەتۆ: تا نەتناسم، ناتوانم. گوڵی بابوونە: زۆر سەیرە دنیا وای لێهاتووە، کچی جوانیش بە زەحمەت وەردەگرن؟ چەتۆ: جا چۆن بزانم تۆ پیاو نی؟ رۆژانە خەڵکیکی زۆر بە نێوی خوازاوە دێنەپێش و دەڵێن کچین. ببوورە ئەوە دەڵێم. خۆ ئەگەر پیاو یان ژن بی، بۆمن زۆر گرینگ نیە. بەڵام خۆشە وەک خۆت.

ئەو 10 پەرتووکەی نەیانخوێنیەوە بێ ئیمان دەمری

ئەو 10 پەرتووکەی نەیانخوێنیەوە بێ ئیمان دەمری

ئیمانداران: ماوەیەک بەر لە ئێستا، ئاغای دیوەخان ڕایسپاردم بە دەستنیشان کردن و ناساندنی دە کتێب کە لە سۆنگەی شەرعی پیرۆزەوە بە درێژایی مێژووی ئیسلام، زۆرترین قازانجیان بە خوینەری بڕوادار بەخشیوە و تا هەنووکەش خێر و بێریان لێ دەچۆڕێ! فەلەبەر ئەم تەکلیفە چەند ڕۆژێکە لە کتێبخانەی گشتی دیوەخانم و درگام لە خۆم گاڵە داوە و نوقمی گۆمی موکاشەفەم. ئەوی ڕاست بێ چەندین فەقێشم لەگەڵە و یارمەتێکی باشیان داوم! لە ئەنجامی ئەم.

چەتۆش لای داعش بوو

چەتۆش لای داعش بوو

ختۆکەی لای خۆمان: سەلام چەتۆ، چۆنی؟ ئەوە چۆن بوو دەرکەوتیەوە؟ چەتۆی فەیسبووک: سەللامیش. ئەرێ تۆ چۆنی؟ ختۆکەی لای خۆمان: کوڕە ئەوە چەند مانگە بۆ ونی؟ چەتۆی فەیسبووک: لای داعش بووم؟ ختۆکەی لای خۆمان: چۆن؟ کوڕە داعشی چی؟ چەتۆی فەیسبووک: لێمگەڕێ، نەقڵێکی دوورە. ختۆکەی لای خۆمان: وەڵا سەرم ماسیوە. تۆو داعش؟ چەتۆی فەیسبووک: هەر لێمگەڕێ. ختۆکەی لای خۆمان: ئەدی ئێستا لەکوێی؟ چەتۆی فەیسبووک: گەڕاومەتەوە دیوەخان. ختۆکەی لای خۆمان: ئەدی بۆ ئەو.

چەلەحانێی کەکرە و میرزا

چەلەحانێی کەکرە و میرزا

کەکرە بە ریشی میرزای هەڵدەڵێ: “هه‌زار ئه‌فسوون و جادووی پێوه‌ ئاوێزانه‌ ئه‌م ریشه‌ !” کچی چاومەست دڵ و جەرگی لەبۆ ئەو ریشە زۆر ریشە گەلێکی وەک “برێد پیت” و “لێئۆناردۆ دیکاپریۆ” سەریان شێواوە، داماون لە چەند و چۆنی ئەم ئیشە هەمیشە کەوش و پێڵاوی پڕی زیپکە و چەو و زیخە خوداگیرێ کە شێت بووگە و لە گەڵ ئەو جوانە ئاوڕیشە هەموو تاڵێکی سەروایە، غەزەل دەڕژێ بە سەکوتیدا لە گەڵ خێوی.

“کوانێ پووڵی نەوتەکەم؟!”

“کوانێ پووڵی نەوتەکەم؟!”

“کوانێ پووڵی نەوتەکەم؟!” خانەخێوی کەرتی خۆم بووم، دەرکراوی ئەو “چەتە”م من کوتێکم پێ بڕابوو، داخەکەم کوا ئەو لەتەم؟! جاڕی سەرخۆبوونی کوردم ویست بدەم، نەلوا ئەسەف مێستر و ئاغا و ئەفەندی بوونە رێگر وەک حەتەم بەینی خۆمان بێ منیش هەر بۆ بزەی لێوی “پەت”ەی گاڵتەیەکم بۆ فشەی کرد، خۆت دەزانی من “مەت”ەم هێزی باسکی من نە پێشمەرگە و نە خەڵک و پێمەڕەی- دەستی زەحمەتکێشی کوردە، زگمساوی ئەو “کەتە”م نەوتەکەی خۆمە، بە.

“کەڵ و نێنگون”

“کەڵ و نێنگون”

“کەڵ و نێنگون” وەرگێڕانی شێعری “ئەسیر”ی فروغ بە شێوازی کەکرەی دیوەخان… ئەگەرچی تۆم دەوێ، ئەمما مەحاڵە لە ژوانێ ماچ و مووچت لێ بسێنم ئەتۆ وەک نێنگونی، جوانی، بەڵام من لە کۆتانێم، کەڵی هەوسارپسێنم لە سەر هۆگانی کێڵگەی مینە کوێری لە کلک و گوانی تۆ رامام بە حەسرەت بڵێی گاوان دە خەو ڕاچێ و بکارم بدەم فیزماڵک و خێرا بێمە خزمەت؟ لەمێژە خۆم مەڵاس داوە، دەنۆڕم هەلێکم بۆ بڕەخسێ و لێرە.

ئیسلام و مەی

ئیسلام و مەی

یا ئیلاهی : ئەو کەسەی بێ ئاغا دەژی، چ ژینێکە؟ با هەر نەژی! بێ ئاغا، ژین کارەساتە. چینی مەلا بێ بەراتە! ئیمانداران باش بزانن ئاغا سەرچاوەی داهاتە ؛ جا کە واتە: دەس هەڵبڕن بۆ لای سەرێ ؛ بڵێن خوایە لێمان گەڕێ! دیوەخانمان مەشێوێنە؛ قەت ئاغامان لێ مەستێنە! هەر بۆ تۆیە حەمد و سەنا؛ یا ڕەببەنا هەر تۆی پەنا! —————————————————- بڕواداران: باسی ئەمجارەمان، “مەی”ە. بۆ شەرحی ئەم مەسئەلەیە، پەنام بردۆتە بەر.

کوێخا و گزیر

کوێخا و گزیر

کاکە نەجمەددین خەریکە ماڵی کورد ئاوا دەکا مافی کورد دەخوا کەچی مافی عەرەب داوا دەکا بۆتە ئەو پیاوەی جەنابی شێخ رەزا فەرموویە پێی نانی کۆماسی دەخوات و پاسی جڕتاوا دەکا عامری هێنا لە کەرکووک عالەمێ شەکری شکاند دیارە وەک دوکتور ئەویش زۆر حەز بە پاقلاوا دەکا دێن سلێمانی لە دەست قاسمی سلێمانی دەنێن عامریش دێ روو لە شۆڕیجە و رەحیماوا دەکا کوردی داماو هەر هەموو رایکردە سەر شاخ و چیا.

لەو هەموو چوون و نەچوونە

لەو هەموو چوون و نەچوونە

من دەڵێم شاری هەرێم داعشە لێی داوە کەچی ئەو دەڵێ نا “یە نە کە” قاسمی هێناوە نەچی من دەڵێم رەخت و چەک و فیشەکی خۆشم پێیە ئەو دەڵێ لاچۆ ئیقامەت نییە بۆو ناوە نەچی من دەلێم ئەو هەموو جەبهەت هەیە با ئەمنیش بێم ئەو دەڵی داکەوە دەی لەو خەتە بەولاوە نەچی من دەڵێم شۆڕشی خۆم داوە لە رێی ئەو خاکە ئەو دەڵێ سەی عەلی فەرمانی بە من داوە نەچی من.

راگەیاندراوی ژووری عەمەلیاتی دیوەخان

راگەیاندراوی ژووری عەمەلیاتی دیوەخان

سەلات و سەلام خوای پەروەردیگار، دروودی بێ حەد سەنای بێ شومار ، بە وێنەی باران ئیفتیدای بەهار، وە شان و ملی “ئاغا” بێتە خوار! بڕوادارانی دیوەخان: وەک دەزانن کرمی داعیش لە باغی ئیمانی داوە و گوڵزاری ئایینی جوانمان بە شەتە و کولـلەی خەلافەت هەڵپڕووکاو و ژاکاوە . کۆمەڵێ جڕ و جانەوەر، خوێڕی و دزێو و بێ هونەر، بێ مێشک و گێژ و نابەشەر، لە عەسلی ئیسلام بێ خەبەر، ڕێی جیهادیان.

بۆ منداڵانە سەغیرەکانی کوروشی کەربیر

بۆ منداڵانە سەغیرەکانی کوروشی کەربیر

میوانی ئەمجارەی دیوەخان: هەڵمەتی هەڵمەتبەر شەوێکی بووم لە سەر خەت یەکێ بۆم هاتە سەر چەت زمانی فارسی بوو نەوەی مام حارسی بوو کووتی تۆ من دەناسی کوتم نا کاکە!  خاسی؟ بە پێخواسی وەسەر کەوت نەجیبێکەی وەدەر کەوت وەکو کوورووشی بابی دەمی هەڵکرد جەنابی وەکو هینم بە گڕ بوو دەمی پڕ پڕ لە تڕ بوو لە کامێنت و لە شەیران هەڵیدێران بە حەیران کە ئێوە ئاریا بوون لەگەڵ خاکمان تەبا بوون.

“پیرە هەڵۆ و گۆڵەکەر”

“پیرە هەڵۆ و گۆڵەکەر”

مامۆستا بۆسۆ وا به‌هارە و لە چیا و دەشت و دۆڵ هه‌ر زەڕەی گۆڵه‌کەری زیت و زۆڵ دێته گوێی بوونه‌وەری ئه‌م شیوە که‌ری له‌م شێوەیه که‌س نه‌یدیوە مه‌ست و مه‌دهۆشی لەوەڕ دێ و دەڕوا نیە نەختێ لە سەریدا بڕوا سه‌یری کرد پیرە هه‌ڵۆ له‌و به‌رزە که‌ که‌رێ به‌خته‌وەرە له‌م عه‌رزە وای دەزانی هه‌موو که‌س خه‌مبارە چه‌شنی خۆی، پیرە هه‌ڵۆی بێچارە ته‌شه‌نه‌ی کرده دڵی ، خه‌م دیسا ژیله‌مۆی ناو دڵه‌که‌ی داگیرسا.

کەشناسی لە ئیسلامدا

کەشناسی لە ئیسلامدا

سپاسی بێ حەد، مەدحی بێ عەدەد، خۆی بە خۆی فەرموو: ئەڵڵاهوسسەمەد! نەک هەر لەم یەلید؛ لەم یوولەدیشە! بە سەدەقەی بم؛ کوفووەن ئەحەد! ——————– مەدح و ستایش بەس بۆ ئەو خوایە، دانەر و ڕاگر عەرز و سەمایە؛بەدی هێنەری هەوڕ و هەڵایە؛ باسی ئەمجارمان، کەش و هەوایە! ——————– ئیمانداران: تێکچوونی کەش و هەوای گۆی زەوی و تۆفان و ڕەهێڵە و خۆڵبارین و شتی لەم چەشنە، هەروەها ئیستیفتا و پرسیارێکی زۆری ئیمانداران کە.

“قوونسوورخانە”

“قوونسوورخانە”

“قوونسوورخانە” پەندی “هەرمان”ی هەمووی مەردانەیە دیوەخان شایی بە ئەو پەندانەیە شاقەلی لادا و بەقەو لێی راوەشاند شەرعی ماری بەو شەق و دارانەیە زۆڵی داگیرکەر وەڕی دیسان بە مانگ لێرەکەش داخی لە ئەم خەرمانەیە دەیخورێ و خولیای هەرامەی کوردییە ئەو گەماڵباوکەی لە قوونسوورخانەیە زارکی دواوەی کردەوە ئیبنەی تەرەس وەی رقم لەو دایکێ خۆ گاوانەیە پێی بڵێن؛ کوانێ زمانت گیسکە بۆر تۆ کە دەمبێنت بە دەست ئەو شوانەیە؟ ژینەوەی کوردی لە رێی.

قوون سوسول خانە” ی ئێران”

قوون سوسول خانە” ی ئێران”

بەرەدبارانی کەن ئەو جاشـــخانەیە کوا سەفارەت وایە؟ گەووادخانەیە!! سیخوڕی و تیرۆر و تەوهین ئیشیەتی دیاری زۆر تێدایە ئـــەو هەمبانەیە! هەر شەقی قابیلە سەرکونسوولی وا بەرشەقی دەن سیخوڕی بێگــانەیە عارەب و فارس و تورک نابن بە دۆست ئەم قسە قۆڕانە لام ئەفســــــــانەیە گۆڕەپانی عەشقە باشووری وڵات! شەمعە قاسم! یەکیەتیش پەروانەیە!! نیشتمانی چارەرەش بێ خـــــاوەنە خوێن دەڵێنی زامی ئەو حیزبانەیە دیوەخان هەڵوێستی گرت ئەمجارەشیان دیوەخانـــمان تا بڵێی کوردانەیـــــــە چەندە پێم خۆش بوو.

ئیسحال تەڵەبی

ئیسحال تەڵەبی

خوایە ئەوی تۆ نەیکەی نابێ و ئەوی تۆش دەیکەی، وا نابێ! سڵاوی خوای پەروەردیگار، بە چەشنی بارانی بەهار، ڕێک وەکوو گۆزەی سەرەوخوار، بڕژێ بە سەر ساحەبی ئەم دیوەخانە، ئاغای من و زۆر کەسانە؛ حەکیم و دڵفراوانە –لەهەمان کات- ئاغایەتی لە خۆی جوانە! ئیمانداران: نامە و دەستنووسێکی زۆرم بۆ هاتووە و زۆریان داوایان کردووە خوتبەی ئەمجارەی دیوەخان، باسی “ئیسلاح تەڵەبی” بێ؛ ئاخۆ ڕوانگەی شەرع چی بێ؟! ویستوویانە باسی ئەمجار لە سەر.